تلکابین موند تو دلمون! پولشم داشتیمامحمدی هم که برامون پیتزا نگرف!خیلی نامرده

 هزار بار بهمون قول داد وقتی برف اومد ببرتمون حیاط ولی نبرد!این جلسه های آخرم زیر

 ورق ما رو که روش نوشته بودیم:جلسه ی بعد ما رو ببرین پارک...رو امضا کرد ولی بازم

نبرد.ای بابا!

وای یزدو بگو!هیچ وقت چشمکی که بازی کردیم رو یادم نمی ره!از شب تا صبح!چقدر

خندیدیم.قبلشم برده بودنمون رستوران یه عالمه پیتزا مونده بود؛شرط گذاشتیم که هر کی

 ببازه باید تمام اون پیتزا ها رو بخوره!آخی بیچاره نیلوفر چه قد نگران بود

شب بعدشم همین جوری تا صبح بیدار بودیم!بعد از شام وقتی رسیدیم خونمون(هتل یا هر

 چی!)یه کم حرف زدیم بعد حدود 2 ساعت سر اینکه جاهامونو چه طوری بندازیم و اصن

 تشک های روی تخت رو بذاریم زمین یا نه،یا اینکه کی کنار شوفاژ باشه و اینا بحث کردیم

تازه آخرشم که همه ی جاهامونو روی زمین انداختیم،فقط نشستیم روشون و شروع کردیم

 به خندیدن و آهنگ گوش دادن و...یادمه ساعت حدود 12 شب بود که هوس قهوه کردیم

 من و نیلوفرم رفتیم بیرون که آب جوش بیاریم.از یه طرف می ترسیدیم پورآذر اینا

ببیننمون از یه طرفم بالاخره شب و اینا!!